วัตถุดิบอาหารสัตว์

.....รำข้าวแยกออกเป็น 2 ชนิด  คือ รำหยาบ และรำละเอียด รำหยาบมี ส่วนผสมของแกลบปน ท้าให้คุณค่าต่ำกว่ารำละเอียดเพราะมีเยื่อใยสูงและมีแร่ซิลิก้า

ปนในแกลบมาก รำเป็นส่วนผสมของเพอริคาร์บ (pericarp) อะลิวโรนเล เยอร์ (aleuron layer) เยอร์ม (germ) และบางส่วนของเอนโดสเปอร์ม (endosperm) ของเมล็ด รำหยาบมีโปรตีนประมาณ 8 – 10 % ไขมันประมาณ 7 – 8 % ส่วนร้าละเอียดมีโปรตีน ประมาณ 12 – 15% ไขมัน 12 – 13 %

• รำมีไขมันสูง จึงไม่ควรเก็บไว้นานเกิน 15 – 20 วัน เพราะจะมีกลิ่นจากการ หืน รำข้าวที่ได้จากการสีข้าวเก่ามีความชื้นต่ำท้าให้เก็บได้นานกว่ารำข้าวใหม่ที่มีความชื้นสูง เชื้อราขึ้นง่ายและเหม็นหืนเร็ว ส่วนรำข้าวนาปรังอาจมีสารตกค้างของยาฆ่าแมลงปะปนมา ด้วย รำข้าวเป็นอาหารคาร์โบไฮเดรตที่มีกรดอะมิโนค่อนข้างสมดุล มีคุณค่าทางอาหาร สูง มีวิตามินบีค่อนข้างมาก รำที่สกัดน้้ามันออกโดยกรรมวิธีต่าง ๆ เช่น รำอัดมัน (hydraulic press) หรือรำสกัดน้ำมัน (solvent extract) จะเก็บได้นานกว่า และ มีปริมาณของโปรตีนสูงกว่ารำข้าวธรรมดา เมื่อคิดต่อหน่วยน้ำหนัก แต่ปริมาณไขมันต่ำกว่า คุณภาพของรำสกัดน้้ามันขึ้นอยู่กับกรรมวิธีเพราะถ้าร้อนเกินไปทำให้คุณค่าทางอาหาร เสื่อม โดยเพราะกรดอะมิโนและวิตามินบีต่าง ๆ ปัญหาในการใช้ พบว่ามักมีหินฝุ่นหรือดินขาวปนมา ท้าให้คุณค่าทางอาหารต่ำลง หรืออาจมียากำจัดแมลง สารเคมี หรือมีแกลบ ปะปน