ส่าเหล้า/ส่าเบียร์
.............ส่าเหล้า (distilled dry yeast) เป็นผลพลอยได้จากการผลิตสุราและเบียร์มีหลายชนิดคุณภาพอาจแปรปรวนตามขบวนการผลิต โดยทั่วไปมีโปรตีนประมาณ 20-25 % แต่เป็น
โปรตีนคุณภาพต่ำจึงไม่ใช้เป็นแหล่งโปรตีนหลัก จุดประสงค์ในการใช้ส่าเหล้าประกอบสูตรอาหารจึงใช้เพื่อเป็นแหล่งไวตามินบีรวม เป็นแหล่งแร่ธาตุต่าง ๆ และเพิ่มความน่ากินเท่านั้น และลดความเครียดในสัตว์ได้ ไม่ควรใช้เกิน 15 % ในสูตรอาหารสุกร และ 20 % ในสูตรอาหารสัตว์ปีก
..........ส่าเบียร์ (brewer by product) เป็นผลพลอยได้จากโรงงานผลิตเบียร์ที่ใช้ข้าวบาร์เลย์หมักกับเชื้อ ยีสต์ ผลิตผลพลอยได้มีหลายชนิด เช่น มอลต์บาร์เลย์ (malt barley) ได้จากข้าวบาร์เลย์ที่ น้าไปเพาะให้งอก จนมีความสูงตามที่ต้องการ แล้วจะถูกผ่านความร้อนท้าให้ต้นที่งอกตาย คุณค่า ทางอาหารใกล้เคียงกับเมล็ดข้าวบาร์เลย์ คือ โปรตีน 11 –12 เปอร์เซ็นต์ การย่อยได้ ของ โภชนะทั้งหมด 70 –75 เปอร์เซ็นต์ และเยื่อใยประมาณ 5 –6 เปอร์เซ็นต์ ส่วนต้นอ่อน บาร์เลย์ (malt sprout) เป็นส่วนที่น้าเมล็ดและเปลือกรวมทั้งรากของต้นข้าวมอลต์ออก ท้าให้ แห้ง มีโปรตีนประมาณ 25 –27 เปอร์เซ็นต์ และเยื่อใยประมาณ 14 เปอร์เซ็นต์ ภายหลังการ หมักบาร์เลย์รวมกับยีสต์จนได้แอลกอฮอล์แล้ว น้าส่าที่เกิดขึ้นมาท้าให้แห้ง เรียกว่า ส่า เบียร์ (brewer dried grain) ส่วนรากข้าวมอลต์ที่ตัดออก (malt root) ก็ยังคงมีคุณค่าทาง อาหาร น้าไปเลี้ยงสัตว์ได้ ส่ำเบียร์ (brewer by product
งานวิจัยที่เกี่ยวข้อง






